De geschenken van de Zeven Grootvaders

Trouwringen gebaseerd op filosofiische thema's

Wat betreft symboliek, thematiek en design ademen de bijzondere trouwringen en vriendschapsringen van edelsmid Zhaawano de belevingswereld en filosofie van zijn verre voorouders, de Baawitigowinini-Anishinaabeg van het noordelijk schiereiland van Michigan. Hier, langs de stroomversnellingen van het huidige Sault Ste. Marie, ligt het politieke en geografische hart van het traditionele land van het Ojibwe-volk, dat een immens gebied van duizenden kilometers bestrijkt.

Aan de kracht van dromen, het vertellen van verhalen en de kennis van de natuur werd door Zhaawano's voorouders grote waarde toegekend; het geloof in anishinaabe-aadiziwin (het leiden van een traditioneel, moreel hoogstaand leven) stond hierbij centraal. Het is dit filosofische wereldbeeld dat Zhaawano als symbolisch en thematisch uitgangspunt heeft genomen voor zijn unieke trouwringen en vriendschapsringen.

Kennisoverdracht en communicatie met de spirituele wereld

Het vertellen van met beeldspraken doorspekte verhalen door grootouders aan kleinkinderen was een indirecte maar doeltreffende manier om kinderen te onderrichten in de geschiedenis en cultuur van hun volk, waarbij humor en gemeenschapswaarden centraal stonden. Maar niets werd zo belangrijk geacht als de kennis van de planten, kruiden en dieren. Deze werden als indinawemaaganag beschouwd: onze verwanten, oudere en wijzere wezens waar de mensen veel van kunnen leren.

Door middel van gikinawaabi, het doorgeven van verhalen en wijze lessen, werden jongeren ervan bewust dat alle levensvormen, ongeacht of ze zich in de tastbare wereld bevinden of bovennatuurlijk van aard zijn, aan elkaar verwant zijn en sociale verantwoordelijkheden en verplichtingen jegens elkaar hebben. Binnen dezelfde interrelationele context werd jongeren geleerd open te staan voor de betekenis die dromen en visioenen hen konden bieden, en werden ze gestimuleerd te streven naar jiisekiiwin: communicatie met de Geestenwereld. De lessen waren altijd parabolisch van aard, en anders dan in de moderne Westerse traditie, werden de mysteries van het leven eerder doorgrond door middel van reflectie dan door lineair denken of historische exactheid.

De legendarische migratieroute van de Zeven Vuren

Het traditionele verhaal van Niizhwaaswi N'mishoomisag (Zeven Grootvaders) oftewel Niizhwaaswi Aanike'iniwendiwin (de Zeven Heilige Lessen) is waarschijnlijk de belangrijkste en oudste overlevering van de Ojibwe Anishinaabeg, die stamt uit de tijd dat de indiaanse voorouders van trouwringen-ontwerper Zhaawano meer dan tweeduizend jaar geleden nog in Waabanakiing, het Land van de Dageraad leefden. In Waabanakiing, dat zich uitstrekte over een langgerekte strook land langszij de Noord-Atlantische kust, maakten de Ojibwe Anishinaabeg nog deel uit van de Grote Algonkische Natie. Een groot deel van de natie begon tussen 1100 en 1300 jaar geleden een 500 jaar durende, legendarische exodus naar het westen. Deze lange migratieroute, de Niizhwaaso-ishkoden (Zeven Vuren) genaamd, zou uiteindelijk pas eindigen in een waterrijk land dat vele duizenden kilometers verwijderd is van het oorspronkelijke thuisland in het oosten.

Deze groep Algonkin, de voorouders van het huidige Anishinaabe-volk, begon haar legendarische volksverhuizing op aandringen van zeven mysterieuze midemiigisag (kaurischelpen) die in mensengedaante uit de oceaan waren verschenen. Deze 'Grootvaders', die de leerstellingen van de Midewiwin en het oorspronkelijke totemstelsel introduceerden en de profetieën van de Zeven Vuren verkondigden, voorspelden dat weldra een mysterieus wit ras getooid met baarden aan de oostelijke horizon zou verschijnen om het volk dood en verderf te brengen. Om aan deze dreiging te ontkomen maanden de Grootvaders de Algonkin een stralende miigis (witte kaurichelp) die hoog aan de westelijke hemel stond, te volgen.

Deze profetie van de 'Zeven Vuren' - die in wezen een Manifest Destiny-achtige ideologie was -, hield in dat twee minisan of schildpadvormige eilanden als eerste en zevende van zeven Vuren de migratieroute zouden markeren, en dat de odyssee zou zijn voltooid - en het 'manifest destiny' zou zijn vervolmaakt - wanneer de miigis voor de laatste maal zou stralen boven 'een land ten westen van een grote watermassa, waar voedsel op het water groeit'. (Hiermee werden de wilde-rijstvelden aan de zuid- en westkant van Lake Superior bedoeld).

De Zeven Heilige Geschenken aan het Anishinaabe-volk

Hieronder volgt een versie van het traditionele verhaal over hoe de voorouders van Zhaawano in het bezit kwamen van instructies over hoe ze als volk konden overleven en de rol die de otter en zijn jonge Anishinaabe-leerling hierin speelden. De Niizhwaaswi Aanike'iniwendiwin bevatten zeven kernwaarden of deugden, die Zhaawano als hoofdthema’s heeft gekozen voor zijn zeven trouwringen-lijnen van goud en zilver. Net als in de legedarische geschiedenis van de Zeven Vuren (over hoe het volk na lange omzwervingen in het beloofde land in het Westen arriveerde), speelt ook in dit verhaal de miigis (de witte kaurischelp) een centrale rol.

“Lang geleden, in het Land van de Dageraad, werden vele mensen zwak en ziek. Een voor een vielen ze om van honger en ziekte en alle botten in hun lijf braken. Toen op een goede dag Zeven Grootvaders (Profeten) op mysterieuze wijze uit de zee tevoorschijn kwamen, kregen ze medelijden met de mensen omdat ze zo ziek waren en niet wisten hoe ze moesten leven. Hierop besloten ze Zeven Geschenken aan het volk te geven, zeven lessen die hen toonden hoe ze sterk en gezond konden worden. De Grootvaders dachten diep na over hoe ze deze lessen het beste konden overbrengen, en tenslotte besloten ze een boodschapper te sturen. Een jong kind werd uitverkoren om de zeven lessen aan het volk te overhandigen.”

“Eerst leerden de Grootvaders de jongen alles over de Aarde en haar schoonheid en haar kracht. Toen de jongen alles had geleerd wat er te leren valt over de Aarde, werd hij nogmaals voor de Zeven Grootvaders geleid. De Zeven Grootvaders gaven de jongen Zeven Geschenken om aan de mensen te overhandigen. De jongen bleek nog te jong om de ware betekenis van deze Geschenken te doorgronden, en daarom droegen ze een otter op om de jongen tijdens de reis te begeleiden en te assisteren. De otter werd toegerust met de gave de mensentaal te spreken zodat hij de jongen uitleg kon geven tijdens de reis naar zijn volk. De Zeven Grootvaders overhandigden de jongen een grote bundel gevuld met de Geschenken voor zijn volk, en hij en de otter begonnen aan de lange reis.”

“Terwijl ze op reis waren stopte de otter zeven keer. Bij iedere keer dat hij stopte raapte de otter een vreemde schelp (een mide-miigis, een witte kaurischelp die straalde als de zon) op van de grond en zei de jongen zijn bundel te openen en er een van de Zeven Geschenken uit te halen. Hierbij legde de otter de jongen de betekenis uit van zo’n geschenk.”

“De eerste keer dat ze halt hielden leerde de jongen over het geschenk van de liefde. De otter vertelde de jongen het volgende hierover: ‘Als je het geschenk van de liefde kent, zul je ook het begrip vrede kennen. Leer je volk elkaar lief te hebben zodat ze zullen ophouden met elkaar te vechten.’”

“De tweede keer dat ze halt hielden leerde de jongen over het geschenk van moed. De otter vertelde de jongen hierover: ‘Schenk een sterk hart (zoongide’ewin betekent letterlijk: een sterk hart) en dapperheid aan je volk. Leer hen dat moed betekent dat je niet voor de makkelijkste weg kiest maar voor de juiste weg.’”

“De derde keer dat ze halt hielden leerde de jongen over het geschenk van bescheidenheid. De otter vertelde de jongen hierover: ‘Bescheidenheid, of nederigheid, is voor jouw volk misschien wel het moeilijkste geschenk om te aanvaarden. Vertel hen dat ze moeten leren aan hun familie, hun huwelijkspartner en hun kinderen en ouders te denken, en aan hun volk en hun gemeenschap alvorens aan zichzelf te denken. Bescheidenheid betekent geven, niet nemen.’”

“De vierde keer dat ze halt hielden leerde de jongen over het geschenk van respect. De otter vertelde de jongen hierover:‘Leer je volk alle leven op Aarde te respecteren. Ze moeten de dieren, de leden van hun totemclan, hun echtgenoot en boven alles de grootmoeders en grootvaders van hun volk eren.’”

“De vijfde keer dat ze halt hielden leerde de jongen over het geschenk van oprechtheid. De otter vertelde de jongen hierover: ‘Oprechtheid betekent dat je eerlijk bent jegens anderen, en nooit tegen hen liegt of over hen roddelt. Leer je volk waarachtig te zijn.’”

“De zesde keer dat ze halt hielden leerde de jongen over het geschenk van wijsheid. De otter vertelde de jongen hierover: ‘Om wijsheid te verwerven moet je nieuwsgierig zijn en willen leren. Leer je volk over wijsheid, zodat ze hun hele leven lang kennis zullen nastreven.’”

“De zevende keer dat ze halt hielden leerde de jongen over het laatste geschenk. Dit was het geschenk van waarheid. De otter vertelde de jongen hierover: ‘Waarheid komt voort uit het kennen van alle geschenken van de Zeven Grootvaders. Als jouw volk naar waarheid in alle dingen zoekt, zullen ze sterk en gezond zijn en het geschenk van een lang en gelukkig leven kennen.’”

“De reis van de jongen en de otter was lang, en tegen de tijd dat de jongen de betekenis van de Zeven Geschenken had begrepen was hij een oude man. Eindelijk was zijn reis voltooid en keerde hij terug naar zijn volk om met hen de instructies van de Zeven Grootvaders te delen. Toen hij zijn taak had volbracht schonk de otter hem de zeven stralende kaurischelpen die hij onderweg had verzameld, gaf hij de gave de mensentaal te spreken terug, en zocht zijn woonplaats in het water weer op. De jongen die intussen een oude man was geworden keerde terug naar het huis van zijn familie. En zo kwam het dat het volk leerde hoe ze moesten leven op de Goede Weg.”

- Bovenstaand verhaal van kunstenaar en ontwerper van trouwringen Zhaawano is losjes gebaseerd op een traditionele Anishinaabe-overlevering van de heilige lessen die de Zeven Grootvaders aan het Anishinaabe-volk schonken.

Terug naar het begin van de pagina